ΜΙΑ ΕΥΣΤΟΧΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ «ΔΟΥΝΚΕΡΚΗ «

50 0

ΔΟΥΝΚΕΡΚΗ
Θα μπορούσε η ταινία «Δουνκέρκη» του Νόλαν να αποτελέσει ένα αριστούργημα, καθώς αφορά ένα ιστορικό γεγονός επικών διαστάσεων. Το έργο δεν ασχολείται καθόλου με την ομώνυμη μάχη που δόθηκε, ούτε με τα ιστορικά,στρατηγικά, τακτικά και πολεμικά δεδομένα και στοιχεία για την ολέθρια απόφαση του Χίτλερ ο οποίος φρέναρε (ανεξήγητα και αδικαιολόγητα μέχρι σήμερα) τον Γκουντέριαν που προήλαυνε με τα άρματά του ακάθεκτος. Παράλληλα δεν ασχολείται με την στρατηγική προβληματική που αναπτύχθηκε με κεντρικό πρόσωπο τον Τσώρτσιλ από Αγγλικής πλευράς.

Η ταινία θα έπρεπε να έχει άλλο τίτλο διότι περιγράφει μιαν άλλη επιχείρηση που επίσης έλαβε χώρα στο περιθώριο της Μάχης της Δουνκέρκης.

Στις 22 Μαίου του 40 ο Χίτλερ δίνει μια διαταγή που έμοιαζε τελείως παράδοξη. “Φρενάρει” την προέλαση των δυνάμεων του προς την Δουνκέρκη λόγω κούρασης των στρατευμάτων. Αυτή η διαταγή σε συνδυασμό με τον πολύ κακό καιρό που δεν επέτρεπε πτήσεις της γερμανικής αεροπορίας έδωσαν τη δυνατότητα στα συμμαχικά στρατεύματα να διασωθούν. Κανείς δεν ξέρει τι θα γινόταν αν ο Βρετανικός στρατός εξολοθρεύονταν ολοκληρωτικά στις ακτές της Δουνκέρκης.

Η επιχείρηση αυτή άρχισε στις 24 και ολοκληρώθηκε στις 27 Μαΐου 1940. Ακολούθησε η μάχη της Δουνκέρκης την οποία υπερασπίστηκε η 2η μεραρχία του Βρετανικού Εκστρατευτικού Σώ­ματος, μαζί με Γάλλους. Τελικά η Δουνκέρκη “έπεσε” στις 31 Μαίου.

Οι τελευταίοι Βρετανοί απεγκλωβίστηκαν στις 4 Ιουνίου.

Συνολικά διέφυγαν 338.226 στρατιώτες.

Η επιχείρηση αυτής της εκκένωσης ονομάστηκε «Επιχείρηση Ντιναμό» και αυτός έπρεπε να είναι ο τίτλος της ταινίας αφού η ταινία ασχολείται αποκλειστικώς και μόνον με την συγκεκριμένη εκκένωση και όχι με την Μάχη της Δουνκέρκης.

Ειδικότερα ο Χίτλερ στη μάχη της Δουνκέρκης έκανε το πρώτο από τα μεγάλα στρατηγικά σφάλματα, που, τελικά, οδήγησαν στην απώλεια του Πολέμου από την πλευρά του Άξονα. Επηρεάστηκε σοβαρά από την παρέμβαση του Χέρμαν Γκέρινγκ, που του ζήτησε «να αφεθεί η Δουνκέρκη στην αεροπορία του» και ανέκοψε, με τη συμβολή και του Ρούντστετ, την πορεία του Γκουντέριαν προς την πόλη. Αν ο Γκουντέριαν δεν είχε ανακοπεί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, η μάχη της Δουνκέρκης θα είχε τραγικές συνέπειες για τους Βρετανούς (και τους μετέπειτα «Ελεύθερους Γάλλους» του Σαρλ ντε Γκωλ). Ο Γκέρινγκ, λόγω της ενεργού συμμετοχής της RAF στη μάχη, δεν κατάφερε «να εκμηδενίσει την Στρατιά», όπως είχε υποσχεθεί στον Φύρερ του. Στις 31 Μαΐου όπως είπαμε έπεσαν τελικώς τα οχυρά γύρω από την Δουνκέρκη.

Το έργο λοιπόν ΔΕΝ ασχολείται με την μάχη. Τίποτα από αυτά που συνέβησαν εκεί δεν βλέπουμε, τίποτα από αυτά δεν περιγράφεται. Είναι η εποχή που δεν έχουν εμπλακεί ακόμα οι ΗΠΑ στον πόλεμο καθώς θυμίζω βρισκόμαστε στα τέλη Μαΐου του 1940.

Το έργο κινείται σε ξηρά, θάλασσα και αέρα περιγράφοντας με βαρετούς και αργούς ρυθμούς την αναμονή και την δύσκολη διεκπεραίωση της εκκένωσης των δυνάμεων. Το πρώτο μισό της ταινίας μέχρι το διάλειμμα είναι θανατηφόρα βαρετό, χωρίς πλοκή, δράση και ενδιαφέρον και σου δημιουργεί την αίσθηση οτι κάτι έρχεται λίγο αργότερα που αξίζει να το δεις, το οποίο όμως ποτέ δεν φτάνει.
Το δεύτερο μισό προσπαθεί ασπαίροντας να δημιουργήσει μια δράση, αλλά η προσπάθεια καταρρέει με ασύνδετα γεγονότα, αποσπασματικές μετακινήσεις της δράσεως, από εδώ εκεί και ξανά εδώ, που τελικώς δεν αναδεικνύουν καμία κεντρική προβληματική.
Είναι μια ψυχογραφική προσέγγιση της Αγγλικής ήττας που δεν ακουμπάει σε ουσιαστικό βαθμό τον θεατή καθώς αυτός δεν ταυτίζεται με κανέναν ήρωα. Εστιακό σημείο θα μπορούσε να θεωρηθεί η παλλαϊκή συμμετοχή των Αγγλών πολιτών με τα ιδιωτικά τους ιστιοφόρα και πλοιάρια, που σπεύδουν διασχίζοντας την Μάγχη να συνδράμουν τους άνδρες τους, στην προσπάθεια να εγκαταλείψουν ταχύτατα το Γαλλικό έδαφος.
Ημιτελείς ιστορίες, ερασιτεχνική άρθρωση και ελλειμματική σύνδεση χαρακτήρων και επεισοδίων δεν βοηθούν το τελικό αποτέλεσμα.
Μερικές αξιόλογες αερομαχίες υποστηρίζουν την ταινία να κρατήσει την στοιχειώδη αξιοπρέπεια και σεβασμό απέναντι στον θεατή για να μην κλάψει τα 7-10 € του εισιτηρίου του.
Η διαχείριση της ήττας περνάει ακροθιγώς σαν πιθανός και υποδόριος κεντρικός σκοπός του έργου αλλά και πάλι αυτό δεν προκύπτει με σαφήνεια και εναπόκειται στον θεατή να το υποθέσει στο τελευταίο δεκάλεπτο. Καλή αναμφίβολα η διεύθυνση φωτογραφίας αλλά μέχρι εκεί.
Εν κατακλείδι οι λάτρεις του είδους θα απογοητευθούν, οι περισσότεροι εξερχόμενοι από τον κινηματογράφο ένιωσαν οτι χάθηκε άδικα το δίωρο και δεν σας την συστήνω παρά την διαφήμιση που της έχει γίνει.

ΠΗΓΗ

Δείτε το TRAILER